Reach Us +44-1477412632
All submissions of the EM system will be redirected to Online Manuscript Submission System. Authors are requested to submit articles directly to Online Manuscript Submission System of respective journal.

Age Determination of Mirror Carp (Cyprinus carpio L.,1758) on Otoliths with Broken and Burnt Method

Rahmi Aydın1*, Murat Pala2,Fahrettin Yüksel2, Dursun Şen3

1Fırat Üniversitesi S. Demirel Keban Meslek Yüksekokulu Su Ürünleri Programı, Keban , Elazığ,

2DSİ 9. Bölge Müdürlüğü Keban Barajı Su Ürünleri Şube Müdürlüğü, Keban, Elazığ

3Fırat Üniversitesi Su Ürünleri Fakültesi, Elazığ

*Corresponding Author:
Dr. Rahmi AYDIN
Fırat Üniversitesi, Süleyman Demirel Keban Meslek Yüksekokulu
Su Ürünleri Programı, Keban, Elazığ-TÜRKİYE
Tel:
(+90 424) 571 23 02
E-mail:
[email protected]
 
Visit for more related articles at Journal of FisheriesSciences.com

Abstract

In this study, whole otolith ages and broken-burnt otolith ages of 167 mirror carps (Cyprinus carpio) that live in Keban Dam Lake were determined and similarities and differences were showed on graphs and tables. Annulus could not read in 9 of the whole otoliths before the broken-burnt process but in the same otoliths, annulus could read easily after the broken-burnt process. Thats why population size were taken as 158 when comparing the ages before and after the broken-burnt process. Age differences between the two methods found out as 2 at most and consistence ratio between them determined as 70.89 %. Inconsistency ratio determined as 22.78 for age difference 1 and 6.33 % for age difference 2. Annulus could read easily from the surfaces of otoliths but when the age of otoliths increased visibility of annulus started to decrease. But after broken-burnt process annulus of the same otoliths could be seen easily and otoliths whose annulus could not read, read easily after this process.

Key words

Cyprinus carpio, otolith, broken and burnt method, Keban Dam Lake

Giriş

Kemikli balıkların vücudunun sert kısımlarını oluşturan yapılar yaş tespitinde kullanılan en yaygın yöntemlerden biridir. Yıl içerisinde meydana gelen değişimin balığın bu sert aksamlarına yansıması sonucu kemikli balıkların yaşları belirlenebilmektedir. Çünkü balıklarda kemik yapısının büyümesi, memelilerin aksine materyallerin dışa eklenmesi sonucu oluşmaktadır. Ancak, yaş tayininde kullanılan yapıların tamamı her türün yaşını tayin etmede uygun olmayabilir. Bu yapıların biri veya birkaçı ilgili türün yaş tayini için uygun olabildiği gibi bazen de hiç birisi uygun olmayabilir (Avşar, 2005). Nitekim Çetinkaya, (1991) Cyprinus carpio üzerinde yaptığı bir araştırmada pulların bir bölümünün deforme ve büyük nükleuslu olmasından dolayı yaş tayininde yeterince güven vermediği için operkulum kemiklerinden de yaş tayini yaptığını bildirmektedir. Bu nedenle, yaş tayininde kullanılan bu yapıların değişik yöntemlerle incelenmesi bazen daha güvenilir sonuçlar vermesi bakımından önemlidir. Bu yöntemlerden birisi otolitlerin kırılıp- yakılmasıdır. Bazen otolit üzerinde dar olan büyüme halkaları otolit üstten incelendiğinde tamamen görünmeyebilir. Bu durumda otolitin kesiti alınarak veya yakılarak incelenmesi daha güvenilir sonuçlar vermektedir. Larval devrelerinin başlangıcında iç kulaklarda kalkerden oluşan otolitler pulsuz balıklarda da bulunması nedeniyle birçok araştırmada çok yaygın olarak kullanılan ve güvenilir sonuçlar veren yapılardan biridir (Ekingen, 1983; Sarıhan, 1988; Beamish ve McFarlane, 1990; Çelikkale, 1991; Kara, 1992; Avşar, 2005).

Balıklar ile ilgili yapılan bilimsel çalışmaların çoğunda bulgular yaşa bağlı olarak değerlendirilmektedir. Aynı şekilde belirli çevrelerde balığın maksimum yaşa, eşeysel olgunluğa ve yakalanma büyüklüğüne erişmesinde ve ölüm oranının belirlenmesinde yaş tespiti oldukça önemlidir (Ekingen, 1983; Akyurt, 1987; Gümüş ve Polat, 1999).

Balıklarda yaş tespiti ile ilgili genel bilgiler birçok araştırmacı (Lagler, 1956; Chugunova, 1963; Tesch, 1968; Ekingen, 1983; Sarıhan, 1988; Summerfelt ve Hall, 1990; Çelikkale, 1991; Kara, 1992; Erkoyuncu, 1995; Geldiay ve Balık, 1999; Polat, 2000; Avşar, 2005) tarafından verilmiştir.

Farklı balık türlerinde kırma-yakma yöntemi ile otolitlerden yaş tespiti çeşitli araştırıcılar (Polat ve Gümüş, 1996; Bostancı ve Polat, 2000; Stransky, vd., 2001; Kimura, 2001; Polat vd., 2005) tarafından yapılmıştır. Ancak, incelenen türün otolitlerinin kırılıp-yakıldıktan sonra yaş tayini ile ilgili yapılmış bir çalışmaya rastlanamamıştır. Bu nedenle, C. carpio otolitlerinin bütün olarak ve kırılıp-yakıldıktan sonraki yaşları tespit edilip, aralarındaki uyum ve uyumsuzlukları karşılaştırmak amacıyla bu çalışma yapılmıştır.

Materyal ve Metod

Keban Baraj Gölü, Elazığ sınırları içerisinde bulunan ülkemizin en büyük baraj göllerinden biridir. Araştırmanın materyalini oluşturan aynalı sazan örnekleri Mart 2005- Şubat 2007 tarihleri arasında bu gölden 18, 24, 32 ve 54 mm göz genişliğine sahip monofilament sade ağlarla yakalanmış olup, toplam 167 örneğin otolitlerinden yaş tespiti yapılmıştır.

Otolitler balığın kafatası dikkatlice kesildikten sonra ince uçlu bir pensle yerlerinden yavaşça çıkarılıp (Geldiay ve Balık, 1999), % 3’lük NaOH çözeltisi ile temizlendikten sonra incelenmek üzere zarflara konularak etiketlenmiştir. Otolitler, önce % 96’lık etil alkol içerisinde bütün olarak 4X büyütmeli stero mikroskop (Kyowa Optical, Model SD-2PL) ile incelenip yaş tespiti yapıldıktan sonra, aynı otolitler kırılıp ispirto aleviyle yakılarak yaşları tekrar tespit edilmiş, aralarındaki uyum ve uyumsuzluklar karşılaştırılmıştır. Her iki okuma yönteminde otolitler aynı okuyucu tarafından birer kez okunarak balıkların yaşları tespit edilmiştir.

Yakma işlemi sırasında otolitin rengi önce sarımsı kahverengine, sonra siyaha ve kül rengine dönüşünceye kadar ispirto alevinde bekletilmiştir. Bu uygulamadan sonra otolitin ufalanmamasına ve kesit ekseninin otolitin tam merkezinden geçmesine dikkat edilerek kırılan yüzeyinden yaş tayini yapılmıştır. Eğer kırılma ekseni merkezden geçmezse ilgili bireyin yaşı olması gerekenden az okunur (Ekingen, 1983; Sarıhan, 1988; Çelikkale, 1991; Avşar, 2005).

Yaş tayininde 2 ve 2+ yaşındakiler II. yaş grubuna; 3 ve 3+ yaşındakiler III. yaş grubuna; 4 ve 4+ yaşındakiler IV. yaş grubuna… vs. dahil edilmiştir (Chugunova, 1963).

Varyans hesaplamaları aşağıdaki formüle göre hesaplanmıştır. Hata payları ise her bir yapı için bulunan varyans değerlerinin karekökünün alınmasıyla elde edilmiştir image Burada Xjkl j balığı, k yapısı ve l okuyucusu için ortalama yaştır (Polat vd., 1993).

Her iki okuma yöntemi ile elde edilen yaşlar arasındaki farklılıkların istatistiksel önem derecesi “t” testine göre yapılmıştır (SPSS 12,0 paket program).

Bulgular ve Tartışma

Bu çalışmada C. carpio türüne ait 167 adet balığın otolitlerinden bütün ve kırılıp-yakıldıktan sonra yaş tespiti yapılmış olup, 9 örnekte kırılıpyakılmadan önce yaş tespiti yapılamamıştır. Bu nedenle, bütün olarak ve kırılıp-yakıldıktan sonraki yaş karşılaştırılmasına ait örnek sayısı 158 olarak alınmış ve Tablo 1’de verilmiştir. Tablo 1 incelendiğinde otolitlerin bütün halindeki ve kırılıp- yakıldıktan sonra tespit edilen yaşları arasındaki uyum oranı % 70.89 olarak bulunurken, uyumsuzluk oranları 1 yaş farkı için % 22.78, 2 yaş farkı için % 6.33 olarak tespit edilmiştir. Bütün haldeki otolitlerin % 5.39’unda (9 örnekte) yaş halkası gözlenemezken, aynı otolitler kırılıp-yakıldıktan sonra hepsinde yaş halkaları net bir şekilde okunarak yaş tespiti kolay bir şekilde yapılmıştır. Her iki yöntem arasında tespit edilen yaş farkı en fazla 2 olarak bulunmuştur. Otolitlerin bütün ve kırılıp-yakıldıktan sonraki yaş halkalarının netlikleri Şekil 1 ve Tablo 2’de verilmiştir. Yüzeylerinden yaş halkaları okunamayan otolitlerin kırılıp-yakıldıktan sonra tespit edilen yaşlarının 3-5 arasında değiştiği görülmüştür.

fisheriessciences-broken-burnt-otolith

Tablo 1. C. carpio’nun bütün otolit yaşları ile kırılıp yakılan otolit yaşlarının karşılaştırılması
Table 1. The comparison of otolith age from whole otolith and broken-burnt otolith of C. carpio

fisheriessciences-annulus-whole

Şekil 1. C. carpio’nun bütün ve kırılıp-yakılan otolitlerin yaş halkalarının okunma netlikleri
Figure 1. Readability of annulus in whole and broken-burnt otolith of C. Carpio

fisheriessciences-Readability-quality

Tablo 2. C. carpio’nun bütün otolitlerin ve kırılıp-yakılan otolitlerin yaş halkalarının görüntü netlikleri ve oranları
Table 2. Readability quality and ratios of annulus in whole and broken-burnt otolith of C. carpio

Her iki yöntem ile otolitlerin yaş halkaları okunurken, bu halkaların okunabilirlik dereceleri de tespit edilerek şekil ve tablo ile ifade edilmiştir (Şekil 1, Tablo 2). Otolitler kırılıp-yakıldıktan sonra daha net olarak okunmuş ve bütün halde iken okunamayan otolitler de bu yöntem ile çok rahat bir şekilde okunabilmiştir. Otolitler kırılıpyakıldıktan sonra yaş halkaları % 77.25’lık bir oranla çok net gözükürken, aynı görünme netliği otolitler bütün halde iken % 20.36 olarak tespit edilmiştir. Ayrıca, bütün haldeki otolitlerde yaş halkalarının % 31.74’ü zayıf görüntüye sahipken, bu oran kırılıp-yakıldıktan sonra % 0’a düşmüştür (Tablo 2). Şekil 1-3 ve Tablo 2’de verilen değerlere kırılıp-yakılmadan önce yaş halkaları okunamayan otolitler de dahil edilmiştir.

fisheriessciences-whole-broken-burnt

Şekil 2. C. carpio’nun bütün otolit ile kırılıpyakılan otolit sayılarının yaş gruplarına göre dağılımı
Figure 2. The distribution of whole and broken-burnt otolith number according to age groups of C. carpio

Her iki okuma yöntemi ile elde edilen yaşlar arasında pozitif yönlü ( r = 0.85) lineer bir ilişki olmasına rağmen (Şekil 3), aralarındaki farklılıklar istatistiksel olarak önemli (P< 0.05) bulunmuştur.

fisheriessciences-whole-otolith

Şekil 3. C. carpio’nun bütün otolit yaşı ile kırılıp-yakılan otolit yaşı ilişkisi
Figure 3. The relationship between whole otolith age and broken-burnt otolith of C. Carpio

Bütün halinde incelenen otolitlerin 9 örneğinde yaş halkaları görülememesine rağmen, aynı otolitler kırılıp-yakıldıktan sonra 2 tanesinin 3, 4 tanesinin 4 ve 3 tanesinin de 5 yaşında olduğu tespit edilmiştir.

Kırılıp-yakılan otolitlerde hem yaş halkalarının net olması hem de yaş tayini hata payının az olması (Tablo 3) nedeniyle, incelenen bu türün otolitlerinden kırma-yakma yönteminin yaş tayininde daha uygun olduğunu söyleyebiliriz.

fisheriessciences-broken-burnt-otolith

Tablo 3. C. carpio’nun bütün otolit yaşları ile kırılıp-yakılan otolit yaşlarının varyans ve hata payı değerleri
Table 3. Variance and aging error values of ages in whole and broken-burnt otolith of C. carpio

Bu çalışmada, Keban Baraj Gölü’nde yaşayan C. carpio populasyonuna ait 167 bireyin bütün halindeki otolit yaşları ile kırılıp-yakılan otolit yaşları tespit edilip, aralarındaki benzerlikler ve farklılıklar karşılaştırılmıştır. Kırılıp-yakılmadan önce bütün halindeki otolitlerin 9 tanesinde yaş halkası gözlenemezken, aynı otolitler kırılıpyakıldıktan sonra yaş halkaları çok net bir şekilde okunabilmiştir. Bu nedenle, bütün olarak ve kırılıp- yakıldıktan sonra tespit edilen yaşlar karşılaştırılırken örnek sayısı 158 olarak alınmıştır. Her iki yöntem arasında tespit edilen yaş farkı en fazla 2 olarak bulunmuş ve aralarındaki uyum oranı % 70.89 olarak tespit edilmiştir. Uyumsuzluk oranları ise 1 yaş farkı için % 22.78 olarak tespit edilirken, 2 yaş farkı için % 6.33 olarak saptanmıştır. Farklılıklar “t” testine göre istatistiksel olarak önemli (P< 0.05) bulunmuştur. Otolitlerin yüzeylerinden doğrudan yaş halkaları okunurken balığın yaşı ilerledikçe yaş halkalarının görünebilirliğinde zayıflamalar gözlenirken, % 5.39’luk bir kısmında ise hiç yaş halkası okunamamıştır. Ancak, aynı otolitler kırılıp-yakıldıktan sonra tekrar incelendiğinde yaş halkaları net bir şekilde görülmüş ve yüzeylerinden yaş halkaları okunamayan otolitlerin de yaş halkaları çok net bir şekilde okunabilmiştir. Yüzeylerinden yaş halkaları okunamayan otolitlerin kırılıpyakıldıktan sonra tespit edilen yaşlarının 2-5 arasında değişmiş olması, otolitin doğal yapısından kaynaklandığı kanısındayız. Çünkü bazen otolitlerin doğal gelişmelerinden kaynaklanan nedenlerden dolayı yaş halkaları görünmeyebilir. Otolitin büyük ve kalın olması yaş halkalarının iyi görünmemesine neden olabilir (Çelikkale, 1991; Kara, 1992). Bu çalışmada yüzeylerinden yaş halkaları okunamayan otolitlerin kırılıp-yakıldıktan sonra net olarak okunabilmesinin nedeni otolitlerin kalınlığından kaynaklandığı kanısındayız.

Birçok araştırmacı (Beamish ve McFarlane, 1990; Polat ve Gümüş, 1996; Bostancı ve Polat, 2000; Kimura, 2001; Munk, 2001; Stransky vd., 2001; Polat vd., 2005) doğrudan otolit yüzeylerindeki yaş halkalarının okunması ile kırılıp-yakıldıktan sonraki okunan yaşlar arasındaki uyumsuzlukların önemli olduğunu ve özellikle uzun ömürlü balıklar için kırma ve yakma tekniği ile otolitlerden yaş belirlemenin oldukça başarılı bir şekilde uygulandığını yaptıkları araştırmalarda ifade etmişlerdir.

Polat ve Gümüş (1996), Merlangus merlangus euxinus populasyonu üzerinde yaptıkları bir çalışmada, bu alttür için en uygun yaş tespit metodunun otolitlerin kırılıp-yakıldıktan sonra yaş halkalarının okunması olduğu bildirilmiştir. Aynı şekilde Stransky vd. (2001)’nin, Sebastes marinus türü üzerinde yaptıkları bir çalışmada, doğrudan yüzeyden okuma tekniği ile 11 yaşından sonra okunan yaşların olması gereken yaşların altında çıktığını ve bu nedenle otolitlerin kırılıp- yakıldıktan sonra yaşlarının tespit edilmesi gerektiğini ifade etmektedirler. Aynı ifadeler Solea lascaris türü için Bostancı ve Polat (2000) tarafından da vurgulanmaktadır. Kimura, (2001)’nın Theragra chalcogramma türü üzerinde yapmış olduğu benzer bir çalışmada otolitlerden 13. yaşa kadar rahat bir şekilde yaş tespiti yapılırken, ilerleyen yaşlarda otolitlerin kırılıp yakılması gerektiğini ve bu tür için en uygun yaş belirleme metodunun otolitleri kırma ve yakma tekniğinin olduğu bildirmektedir. Yine aynı tür üzerinde yapılan başka bir çalışmada (Munk, 2001) otolitlerin yüzeylerinden yaş halkalarının okunamaması durumlarında otolitler kırılıp yakılarak incelenmiştir.

Yukarıda belirtilen çalışmalarda da ifade edildiği gibi otolitler kırılıp-yakıldıktan sonra yaş halkaları daha net okunmakta ve okunamayan yaş halkaları da bu yöntem ile daha rahat okunabilmektedir.

Genç bireylerin otolitlerinden yaş tespiti belirgin bir şekilde yapılabilir. Ancak, ileriki yaşlarda otolitin ispirto alevinde yakılması gerekir. Çünkü genç bireylerde otolitin yüzeyinden okumanın belirgin olduğu, daha sonraki yaşlarda ise zorlaştığı bildirilmektedir (Tesch, 1968).

Farklı tür ve değişik yaşama alanları olmasına rağmen konu ile ilgili yapılan çalışmalarda (Beamish ve McFarlane, 1990; Polat ve Gümüş, 1996; Bostancı ve Polat, 2000; Kimura, 2001; Munk, 2001; Stransky vd., 2001; Polat vd., 2005; Zengin vd., 2006) elde edilen sonuçlar ile, yapılan bu çalışmada elde edilen sonuçlar arasında benzerlikler olduğu görülmüştür.

Sonuç

Yapılan bu çalışma ile otolitlerin kırılıp-yakılması ile yaş halkalarının daha net ve kolay okunduğunu, yaş tayini hata payının da daha düşük olması nedeniyle kırma-yakma yönteminin aynalı sazan için daha uygun bir yöntem olduğunu söyleyebiliriz. Bu nedenle, otolitler ile yapılan yaş tespiti çalışmalarında otolitlerin kırılıpyakıldıktan sonra incelenmesi, çalışmanın güvenirliliği ve doğruluğu açısından oldukça önemlidir. Çünkü bu çalışmada otolitler kırılıp-yakılmadan önce incelenmiş olsaydı, otolitlerin ancak % 70.89’luk kısmı olması gereken yaşta okunacak, geri kalan % 22.78’lik kısmı olması gereken yaştan 1 yaş, % 6.33’lük kısmı 2 yaş eksik okunacak ve otolitlerin % 5.39’luk bir kısmından ise yaş tespiti hiç yapılamayacaktı.

References

Akyurt, İ., (1987), Kazan GölüAyna lıSazan (Cyprinuscarpio L., 1758) Populasyonununİncelenmesi. TokatZiraatFakültesiDergisi, 1: 323-340.

Avşar, D., (2005), BalıkçılıkBiyolojisivePopulasyonDinamiği. Nobel Yayınevi, Adana, 332 s. Beamish, R. J., McFarlane, G. A. (1990). Current trends in age determination methodology. Pp. 15-42. In:,

R. C. Summertfelt and G. E. Hall, (Editors). Age and Growth of Fish. Iowa State University Press, Ames, Iowa, Second printing, 544 pp.

Bostancı D., Polat, N., (2000), Karadeniz’deYaşayanSolealascaris (Risso, 1810)’teYaşBelirlemeYöntemleri. Turkish Journal of Zoology, 24: 21-29.

Chugunova, N. I., (1963), Age and Growth Studies in Fish, Israel Program Scientific Translation. No: 610 National Science Foundation, Washington D.C. 132 pp.

Çelikkale, M. S., (1991), BalıkBiyolojisi, KaradenizTeknikÜniv. SürmeneDenizBilimleriveTeknolojisiYüksekokulu, GenelYayın No: 101, FakülteYayın No: I, Trabzon, 387 s.

Çetinkaya, O., (1992), AkşehirGölüSazanPopulasyonu (Cyprinuscarpio L., 1758) ÜzerindeAraştırmalar I. Büyüme, Boy- AğırlıkİlişkisiveKondisyon. Turkish Journal of Zoology, 16: 13-29.

Ekingen, G., (1983), Su ÜrünleriveBalıkçılık, FıratÜniv. VeterinerFak. Yayınları, No:32, Ankara Üniversitesi, Basımevi, Ankara. 162 s. Erkoyuncu, İ., (1995), BalıkçılıkBiyolojisivePopulasyonDinamiği, OndokuzMayısÜniviversitesiYayınları No:95, 265 s.

Geldiay R., Balık, S., (1999), TürkiyeTatlısuBalıkları, III. Baskı. EgeÜniversitesiBasımevi, Bornova-İzmir. 532 s. Gümüş, A., Polat, N., (1999), YaşTayiniHesaplamalarındaHataKaynakları. X. Ulusal Su ÜrünleriSempozyumu 22-24 Eylül, Adana. 506-523.

Kara, Ö. F., (1992), BalıkçılıkBiyolojisivePopulasyonDinamiği, EgeÜniversitesi SuÜrünleriYüksekokulukitaplarserisi No:27, İzmir. 168 s.

Kimura, D. K., (2001), Age and Growth Programe, A Brief History of Age Determination of Walleye Pollock (Theragrachalcogramma) at the Alaska Fisheries Science Center, http://www.afsc.noaa.gov/REFM/Age/brief_ history.htm (Erişimtarihi: 12.12.2007).

Lagler, K. L., (1956), Freshwater Fishery Biology, W. M. C. Brown Company. Publishers, Dubuque, lowa. 421 pp.

Munk, K. M., (2001), Walleye Pollock Otolith Aging: Comparison of the Techniques Used by Two Agencies. http://www.cf.adfg.state.ak.us/geninfo/pubs/ rir/5j01-06.pdf (Erişimtarihi: 12.12.2007).

Polat, N., (2000), BalıklardaYaşBelirlemeninÖnemi, DoğuAnadoluBölgesi V. Su ÜrünleriSempozyumu, 28-30 Haziran, Erzurum, 9-20.

Polat, N., Işık, K., Kukul, A., (1993), Bıyıklıbalık (BarbusplebejusescherichiSteindachner, 1897)’ın YaşTayinindeKemiksiYapı-OkuyucuUyumDeğerlendirmesi. Turkish Journal of Zoology, 17: 503- 509.

Polat, N., Bostancı, D., Yılmaz, S., (2005), Difference between otolith and broken-burnt otolith ages of red mullet (MullusbarbatusponticusEssipov, 1927) sampled from the Bleack Sea (Samsun, Turkey). Turkish Journal of Veterinary and Animal Sciences 29: 429-433.

Polat, N., Gümüş, A., (1996), Ageing of whiting (Merlangusmerlanguseuxinus Nord, 1840) Based on Broken and Burnt Otolith. Fisheries Research, 28: 231-236.

Sarıhan, E., (1988), BalıkçılıkBiyolojisi, ÇukurovaÜniversitesiZiraatFakültesi, DersKitabı No:65, Adana, 120 s.

Stransky, C., Guomundsdottir, S., Sigurosson, P., Lemvig, S., Nedreaas, K., (2001), Age readings of Sebastesmarinusotoliths: bias and precision between readers and otolith preparation methods. Scientific Council Meeting-June. Serial No: N4384 http://www.redfish.de/project/deliv56.pdf

Summerfelt, R. C., Hall, G. E., (1990), Age and Growth of Fish, Iowa State University Press, Ames, lowa, 50010, 544 pp. Tesch, F. W., (1968), Age and Growth, Pp. 93- 123. In.,

T. B. Bagenal (Editor), Methods for Assessment of Fish Production in Freshwaters. IBP. Handbook No: 3, Blackwell Scientific Publ. Oxford and Edinburg, 320 pp.

Zengin, M., Gümüş, A., Bostancı, D., (2006), Age and growth of the Black Sea turbot, Psetta maxima (Linneaus, 1758) (Pisces: Scophthalmidae), estimated by reading otoliths and by back-calculation. Journal of Applied Ichthyology, 22: 374-381.

 

Post your comment

captcha   Reload  Can't read the image? click here to refresh